بی حاشیه

به نام خدا

در مصیبتِ/

سوگِ کتابِ آخر/

کفر گویی هایِ عیان/

سزاوارِ تقدیرند/

و پلک هایِ وارونه/

پیامبرانِ عصیان…/

**

دست نگه دارید!/

ای موریانه هایِ بر جانِ/

قلم افتاده/

که تنها ستونِ/

برگ هایِ نانوشته/

در هم خواهد شکست…/

**

آفرین بر آن ستارۀ مغربی/

که خوشه هایِ الماس را/

بر فرازِ دست هایِ/

کشاورزانِ منتظر/

به یغما برده است،/

و به ناچار/

دزدهایِ مزرعۀ پدری/

به پاداشِ شب هایِ طولانی شان/

پرهیزگار خواهند گشت…/