به نام خدا
غم را فریادی نیست،
به چشمهایش نگاه کن!
که در آسمانِ غریبِ دیار خویش چه معصومانه سوسو می زنند،
و ترا می خوانند تا نظاره گرِ پیوندِ عجز و درد باشی…
*
امید را دوایی باید،
که گاه امید داشتن
نهایتِ درد است…
***
ای ماهِ من شاهد باش
که شب تنهاست، و هر شب به تو چشم می دوزد،
و به او بگو:
که زمینیان دیارِ تو
تنها به او نگاه می کنند
تا باز یابند تسلایِ دلِ بهانه گیرِ خویش را…
*
ای ماهِ من به او بگو:
که خدایی سخت است
و فرشتگانِ آسمان تنهایند…
